De Algemene Folkloristische - en Oriëntaalse Dans Associatie

presenteert

Amani Oriëntaals Festival 2005

Al jaren lang wilde ik naar Libanon om wat ik een van de mooiste stijlen van de oriëntaalse dans vind, te leren. Voor mij heeft de Libanese stijl het vurige van de Turkse stijl, vermengd met de verfijndheid van de Egyptische stijl.

Dit is niet zo verrassend omdat Libanon geografisch gezien tussen Turkije en Egypte in ligt en omsloten wordt door Syrië en Israël. Libanon heeft een stormachtige en multi-culturele geschiedenis gehad. In haar toespraak vertelde Amani ons dat Libanon het historische tehuis van de Feniciërs is, handelaars wiens cultuur meer dan 2000 jaar bloeide. Er zijn ook monumenten voor de Egyptenaren, Grieken, Romeinen, Arabieren, Kruisvaarders en Osmanen en er zijn zelfs aanwijzingen te vinden voor de Oude Hellenistische cultuur, die overal, behalve in Libanon, verdwenen is. Het is dus niet verwonderlijk dat het zo’n ontwikkeld land is.

Libanon is modern en Beiroet is een snel groeiende en levendige stad met heel veel uitgaansmogelijkheden en een fantastisch nachtleven. De mensen spreken meerdere talen en zijn gastvrij.

Het land stond bekend als de Parel- en het Parijs van het Oosten, tot aan de Burger Oorlog, die van 1975-1991 was, maar het neemt nu opnieuw zijn plaats als drukke wereldstad.in.

Libanon heeft grote zangers en componisten voortgebracht, zoals Fairuz en Farid el Atrache, George Wassouf, Nancy Ajram . Rafic Hobeica en de broers Rahbani componeerden muziek die tot de beste oosterse buikdansmuziek behoren.

Amani nam ons mee naar een winkel in Chtoura die vroeger van Badia Masabni is geweest, de grote danseres van de twintiger jaren, die het eerste cabaret opende in Caïro, dat ‘Casino Opera’ heette en waar sterren zoals Samia Gamal en Tahia Carioca optraden

We aten daar iets lichts en bewonderden oude foto’s van Badia.

Toen ik pas begonnen was met oriëntaalse dans kwam ik een video tegen van wijlen Nadia Gamal. Ik werd getroffen door haar levendigheid en kracht en begon te zoeken naar andere Libanese danseressen en kwam zo bij Amani terecht.. Ik viel meteen voor haar elegantie en verfijning en daarom was ik blij toen ik eindelijk de kans kreeg naar Libanon te gaan.

Op 13 juni, ’s avonds laat, arriveerde ik in Libanon: het was fijn om van het vliegveld afgehaald te worden en meteen naar het Regency Palace Hotel (5 sterren) in Adma, dat niet ver van Beiroet ligt, gebracht te worden. De volgende dag schreef ik mij in en ontmoette de andere deelnemers aan het festival. Amani kwam ons ook begroeten; ze had diezelfde elegantie die ik zo bewonderd had op haar video’s. Ze is een warme, vriendelijke vrouw en nam de tijd zichzelf aan ons allemaal voor te stellen.

Ik had mij voor alle workshops ingeschreven en zag er verlangend naar uit om te beginnen.: de eerste was de volgende ochtend om 09.00. Maar eerst werden we diezelfde avond op een show en een buffet getracteerd, in het theater van Caesar’s Palace. We kregen optredens te zien van diverse docenten (of hun leerlingen), die ons later in de week les zouden geven. Amani hield een toespraak over het hoe en waarom van het festival; ze zei dat de oriëntaalse dans zich zó over de wereld heeft verspreid en in zoveel culturen, dat zij, als toonaangevend danseres op dit gebied, het als een plicht ziet de identiteit van de dans te bewaren en tegelijkertijd te verbeteren en te ontwikkelen. Techniek is heel belangrijk, maar niet voldoende om een waardevolle kunstvorm te genereren. Immers, de wortels van de oriëntaalse dans liggen en kwamen tot bloei in een romantisch en spiritueel tijdperk: wanneer we onze innerlijke gevoelens vanuit een oosters perspectief onderzoeken, zullen we meer inzicht krijgen in de emotionele betekenis en de uitdrukkingswijze van de oriëntaalse dans en muziek Amani zei dat het belangrijkste thema van de workshops en het festival was dansers van de hele wereld te leren een beter inzicht te krijgen in de ziel van de oriëntaalse dans .

Vervolgens stelde Amani ons verschillende masterdocenten voor: Gerard Avedissian, Georgette Gebara, Sami Khoury, François Rahmeh, Mounir Malaeb, Samira Haddad’ Natasha Devalia.Ik genoot van de meeste voorstellingen, maar vooral van de fokloristische dansen en van de bewerking van een ballet in een oriëntaalse dans, gedanst door een leerling van Mme Gebara.

De volgende ochtend, na een uitgebreid ontbijtbuffet, kregen we van Amani onze eerste workshop. Ze deed een historische zwaarddans; hofdansers gebruiken al eeuwenlang zwaarden als attribuut. De workshop was heel interessant en we leerden hoe je het zwaard al dansend moest vasthouden en ook hoe je ermee moest draaien. Dit gebeurde op een kleine choreografie. Een andere inspirerende workshop die dag werd door Sami Khoury gegeven. Hij is heel charismatisch en deed de Libanese dabkeh workshop: ritme en stapjes. De workshop was snel, onstuimig en heel leuk: een fantastische manier om de eerste dag te eindigen.

De volgende dag nam Amani ons mee op excursie naar het paleis van Beiteddine. De Dar el- Harim (het vrouwengedeelte) heeft een prachtig bewaarde hammam en in de stallen kan men een mooie verzameling Byzantijnse mozaïkvloeren zien. Daarna gingen we naar de wijngaarden in Kasara, waar we heerlijke wijnen proefden en vervolgens was er een verrukkelijke lunch, terwijl we over de ruïnes van Baalbek uitkeken. Baalbek, vernoemd naar de Fenisische god Baal, is één van de indrukwekkendste plekken die ik ooit gezien heb. Dit is de belangrijkste Romeinse plek voor de verering van de god Jupiter; het is één van de grootste citadels van de wereld. Ik ben een liefhebber van tempels en ruïnes. Op deze plekken heb ik altijd een diep gevoel van spiritueel welbehagen. Hier ontdekte ik dat Amani een grote liefde en sensitiviteit voor cultuur en erfgoed heeft en dat zij veel moeite had gedaan om dit alles samen met ons te delen.

De volgende dag waren er een paar geweldige workshops. Ik vond de ‘El Omer’ videoclip- choreografie van Amani heel leuk en inspirerend. Hierin zagen we haar prachtige dansstijl en leerden enkele bewegingen waar zij beroemd om is. Georgette Gebara, een fantastische ‘grande dame’, liet ons een video van zichzelf zien uit de vijftiger jaren. Hierop was te zien hoe zij elementen van de oriëntaalse dans in een ballet heeft geïntegreerd.. Ze had een choreografie gemaakt die ons liet zien hoe we die konden gebruiken om onze eigen identiteit.uit te drukken. Sami Khoury gaf een bezielde workshop over hoe we onze innerlijke gevoelens tot uitdrukking konden brengen. Ook liet hij ons een paar prachtige bewegingen zien in die levendige Libanese stijl van dansen: hij gebruikte heel veel ruimte, veel draaien, heupbewegingen met accenten en arabesken.Dit alles is nodig wanneer je oriëntaalse dans op een groot podium wilt uitvoeren. Mijn favoriete workshop van die dag was die van Gerard Avedissian, die mij onschatbare informatie gaf over hoe je oriëntaalse dans in het theater moet uitvoeren. Het was ook heel goed om een analyse te krijgen (één op één) hoe je je aanwezigheid en techniek op het podium kunt verbeteren.

Die avond gingen we Beiroet in, naar de gigantische winkel van Virgin. Ik ging daar met een paar vrouwen inkopen doen. Er was een verbazingwekkende verzameling cd’s en dvd’s die schappelijk geprijsd waren. Je kon daar gemakkelijk uren doorbrengen en het was fijn dat ze tot heel laat open bleven.

Op de laatste dag gaf Natasha Devalia een workshop in de Bollywood stijl en we leerden ook nog een paar grappige bewegingen die je heel makkelijk in een Arabische pop choreografie kan inpassen. Ze gaf ook een introductie voor de Bharata Natyam dans. François Rahmeh gaf een heel goede workshop over de Baalbek bedoeïnenstijl en de Andalusische stijl met zijn prachtige en obsederende ritme.

Aan het einde van de laatste workshop leek het net of ik hier al weken was en ik kon niet geloven dat ik de volgende ochtend weer naar Amsterdam terug zou vliegen. De workshops waren heel intensief geweest: ze begonnen om 09.00 en duurden tot 19.00, met korte onderbrekingen voor de lunch, enz., maar ik was blij dat ik ze allemaal had gedaan en heb veel geleerd over de Libanese dans, het theater en de cultuur van het land.

Nu moest ik mij klaar maken voor de eindwedstrijd. Eigenlijk ben ik niet zo’n voorstander van wedstrijden, maar ik begrijp dat ze onontbeerlijk zijn om de oriëntaalse dans op een hoger niveau te kunnen brengen De wedstrijd werd in het theater van Caesar’s Palace gehouden. De media waren aanwezig om verslag uit te brengen; er was een panel van juryleden, waaronder sommige van onze docenten en de zaal was uitverkocht.

Er waren 9 finalisten overgebleven. Iedereen danste op haar best, het peil lag hoog ; het was goed dat ik uiteindelijk toch had meegedaan en de finale had gehaald: wie weet wat er de volgende keer gebeurt? De winnares kwam uit Japan. Er zijn daar, heb ik begrepen, veel goede danseressen, die heel serieus en toegewijd zijn Amani was het hoogtepunt van de show: zij gaf een spectaculaire performance , gekleed in een schitterend gouden kostuum en verhief de oriëntaalse dans tot een ware kunstvorm. Zij heeft een schitterende presentatie en de liefde voor de dans was goed zichtbaar.De avond eindigde heel vrolijk: er werd een gigantische taart het toneel opgerold en tegelijkertijd was er vuurwerk. Dit alles was om het eind van een succesvolle week te vieren. We ontvingen allemaal een certificaat en waren nu ook lid van de Folkloristische- en Oriëntaalse Dans Associatie. Het was een inspirerende week geweest en ik had veel goeie danseressen uit de hele wereld ontmoet.

Ik dacht wel dat dit eerste Amani festival een groot succes was geweest, hoewel er natuurlijk wel enkele tegenslagen waren geweest.. Maar mettertijd zal alles soepeler verlopen en het festival zal zich ontwikkelen, omdat Amani altijd voor ideeën openstaat Ik zie er naar uit om volgend jaar weer naar Libanon en het festival te gaan, samen met danscollega’s en leerlingen.